Na świecie trwa eksterminacja chrześcijan

09 kwi 2017
 

Obecnie ok. 200 milionów ludzi nie może swobodnie wyznawać swojej wiary. W 38 krajach mamy systematyczne prześladowania, a chrześcijanie najbardziej cierpią z rąk islamskich ekstremistów – wynika z dorocznego raportu o sytuacji religii w 196 krajach.

Został on opracowany przez Papieskie Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie. Raport wskazuje, że w ponad 80 krajach prawo człowieka do wolności religijnej nie jest akceptowane lub przestrzegane, a 75% przypadków religijnych prześladowań dotyczy chrześcijan. W ponad 40 krajach są oni wręcz dyskryminowani i uciskani.

Podstawowe dokumenty

W raporcie wskazuje się na znaczenie wagi swobodnego wyznawania wiary, o czym mówi m.in. deklaracja o wolności religijnej Dignitatis humanae, uchwalona w 1965 r. na II Soborze Watykańskim. Wskazuje ona na konieczność przyznania wszystkim obywatelom i stwierdza jasno, że władze świeckie nie mogą narzucać obywatelom wyznawania lub wyrzekania się jakiejś religii. Jednocześnie mają one prawo bronić społeczeństwa przed nadużyciami popełnianymi pod pretekstem wolności religijnej.

O prawie do wolności religijnej mówi także 18. Artykuł Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ z 1948 r., który stwierdza: Każdy człowiek ma prawo wolności myśli, sumienia i wyznania; prawo to obejmuje swobodę zmiany wyznania lub wiary oraz swobodę głoszenia swego wyznania lub wiary, bądź indywidualnie bądź wespół z innymi ludźmi, publicznie i prywatnie, poprzez nauczanie, praktykowanie, uprawianie kultu i przestrzeganie obyczajów.

Dyskryminacja i prześladowanie

Raport analizuje przestrzeganie wolności religijnej na świecie i obejmuje dwuletni okres do czerwca 2016 r. oraz ocenia sytuację pod tym kątem w 196 krajach. (...) W 38 doszło do łamania wolności religijnej. (...) W tej grupie 23 kraje znalazły się w kategorii „dyskryminacja”, a pozostałych 15 w kategorii „prześladowania”.

Od czasu publikacji ostatniego raportu nt. wolności religijnej na świecie (w 2014 r.) sytuacja uległa znacznemu pogorszeniu w zakresie wolności religijnej w 14 krajach (37%), a w 21 krajach (55%) nie zaobserwowano widocznych zmian. Tylko w 3 krajach (8%) sytuacja uległa poprawie: w Bhutanie, Egipcie i Katarze. Natomiast wśród krajów zaliczonych do kategorii „prześladowania”, przestrzeganie wolności religii w 11 z nich wyraźnie się pogorszyło. Są nimi: Afganistan, Irak, północna Nigeria, Korea Północna, Arabia Saudyjska, Somalia i Syria. Odnotowano rosnącą przepaść pomiędzy grupą krajów, w których występują ekstremalne przypadki łamania wolności religijnej, a krajami, w których problemy te są mniej wyraziste, np. w Algierii, Azerbejdżanie czy Wietnamie.

Hiperekstremizm islamski

Raport wprowadza nową – kluczową kategorię prześladowców, jaką jest „hiperekstremizm islamski” oraz „ultrafundamentalizm”, czyli zjawiska przemocy motywowanej religijnie. Chodzi przede wszystkim o takie grupy terrorystyczne, jak Państwo Islamskie w Syrii i Iraku, Boko Haram chcące zdechrystianizować Nigerię oraz fundamentalistów z Asz-Szabab w Somalii i Kenii.

 Zagrożenie ze strony wojującego islamu wystąpiło w co piątym ze 196 krajów (20%), gdzie stwierdzono jeden lub więcej przypadków przemocy ze strony ugrupowań kierujących się ekstremistyczną ideologią islamską. Dotkniętych nimi zostało co najmniej 5 krajów Europy Zachodniej i 17 krajów afrykańskich. W samym Iraku od 2014 r. zabito ok. 5 tysięcy jazydów, a 2 tysiące zniewolono. Ponadto z Równiny Niniwy Państwo Islamskie wypędziło ok. 150 tysięcy chrześcijan. (...)

Raport obala też powszechne przekonanie, że w większości wypadków winę za prześladowania religijne ponoszą rządy danych krajów. Na 12 z 23 krajów, sprawcami najgorszych przypadków prześladowań są organizacje niepaństwowe, przede wszystkim ugrupowania fundamentalistyczne lub militarne.

Raport pokazuje również, że w Azji Środkowej, w krajach takich jak Uzbekistan i Azerbejdżan, reżimy autorytarne ultraekstremizm traktują jako pretekst do nieproporcjonalnych działań wobec mniejszości religijnych oraz ograniczenia wszelkiego rodzaju swobód obywatelskich, w tym wolności religijnej.

W związku ze zjawiskiem islamistycznego hiperekstremizmu raport wspiera powszechne przekonanie, że Państwo Islamskie i inne ultra fundamentalistyczne ugrupowania, dopuszczając się eksterminacji chrześcijan, jazydów, wyznawców mandaizmu i innych mniejszości, łamią zasady Konwencji ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa. (...)

Skrajne przykłady

W krajach dochodzi do ekstremalnych naruszeń prawa do wolności religijnej. W Korei Północnej w imię zasady zbiorowej odpowiedzialności zamordowano ostatnio za posiadanie Biblii młodą kobietę, a następnie wymordowano za to „przestępstwo” całą jej rodzinę. Natomiast w Erytrei 3 tysiące chrześcijan więzionych jest za swą wiarę. Praktykowanie religii w tych krajach jest nadal karane pozbawieniem wszelkich praw i wolności w postaci długoterminowego aresztowania bez rzetelnego procesu, często z użyciem przemocy i zabójstwem.

W krajach reżimów autorytarnych, takich jak komunistyczne Chiny i Turkmenistan, dochodzi do ostrych działań przeciwko wspólnotom religijnym, które nie chcą podążać za linią rządzącej partii. I tak np. w chińskiej prowincji Zhejiang i z nią sąsiadujących zdjęto i zniszczono krzyże z ponad 2 tys. chrześcijańskich kościołów

W krajach takich jak Indie, Pakistan i Birma (Myanmar), gdzie dana religia jest identyfikowana z państwem narodowym, podejmowane są działania w celu obrony praw tej religii kosztem praw inaczej wierzących. Prowadzi to m.in. do ograniczenia wolności mniejszości religijnych, barier dla możliwości zmiany religii i surowych kar za bluźnierstwo. (...)

Jak wspierać wolność religijną?

(...) Ważne są wszelkie inicjatywy najwyższych przywódców religii świata na rzecz dialogu i porozumienia w czasach rosnącego zaniepokojenia wzrostem religijnie motywowanej nietolerancji i nienawiści. Przykładem jest spotkanie w maju 2016 r. papieża Franciszka z wielkim imamem Uniwersytetu Al-Azhar w Kairze, szejkiem Ahmedem Mohammed al-Tayyebem w Watykanie, które dało nadzieję, że przywódcy religijni mogą wiele zrobić przeciwko przemocy i ekstremizmowi.

Biuletyn liderów i asystentów ruchów oraz stowarzyszeń katolickich (fragmenty Raportu)

 

Przeczytaj także

ks. Stanisław Groń SJ
ks. Bogdan Długosz SJ
św. Augustyn
ks. Stanisław Groń SJ
ks. Stanisław Groń SJ
ks. Stanisław Groń SJ

Warto odwiedzić