Zaangażowani w Winnicy Pańskiej - 4 X 2026
27. Niedziela zwykła;
Ewangelia według św. Mateusza 21, 33-43
Pan Jezus opowiada uczniom przypowieść o Królestwie niebieskim, porównując je do gospodarza, który założył i zagospodarował winnicę, otoczywszy ją murem.
Wykopał w niej tłocznię i zbudował wieżę, i tak przygotowaną oddał w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, gospodarz posłał swoje sługi do owych rolników, którym powierzył swoją winnicę po to, by odebrali od nich zbiory jemu należne. Ale rolnicy pochwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, w większej liczbie niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. Jak widać dzierżawcy zachowują się brutalnie wobec wysłanników gospodarza, chcąc w ten sposób pozostawić sobie wszystkie owoce pracy w jego winnicy. Gospodarz zapewne za pracę przewidywał dla nich zapłatę, ale oni chcieli zagarnąć wszystko - i samą winnicę, i całe zbiory.
Wobec takiej brutalnej postawy rolników gospodarz zdecydował, by posyłać do nich swego syna zakładając, że przynajmniej jego uszanują. Ale przeliczył się, bo kiedy rolnicy zobaczyli jego syna, wtedy stwierdzili, że skoro to jest dziedzic, to jeśli go zabiją, mogą posiąść na stałe całe jego dziedzictwo. Zdecydowali więc pozbyć się go i chwyciwszy go, nie tylko wyrzucili go z winnicy, ale i zabili. Aluzja Jezusa jest jasna, odnosi się do tego, jak On sam będzie potraktowany przez swoich ziomków. Tak jak traktowali posyłanych do nich proroków, tak potraktują Syna Bożego, wyrzucając Go z Jerozolimy i zabijając poza murami miasta.
Jezus pyta więc swoich słuchaczy, co właściciel winnicy uczyni z owymi rolnikami, kiedy już nie będzie nikogo posyłał, tylko sam do nich przyjdzie. Słuchacze zgodnie z logiką stwierdzili, że marnie ich wytraci, a samą winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom. Powierzy ją takim, którzy mu będą oddawali należny mu plon we właściwej porze. Jezus skomentował ich wypowiedź, że Królestwo Boże będzie im zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce. Mocne to słowa oskarżenia skierowane do Jego współczesnych. To nam jako Kościołowi Jezus przekazał Królestwo, ale po to, byśmy wydając owoce, oddawali je Jemu samemu, a nie przywłaszczali ich sobie. Zawsze grozi nam ta sama pokusa, co Narodowi Wybranemu. Jezus może i nam zabrać troskę o Jego Winnicę i powierzyć ją innym.
Zastanówmy się, jakie wydajemy owoce naszego zaangażowania w Winnicy Pańskiej. Czy jesteśmy gotowi oddać te owoce Bogu, który jest Panem Winnicy?
Powierzajmy też Jezusowi rodzące się w nas pragnienia duchowe, które prowadzą nas nie tylko do większego zaangażowania się w pracy w Winnicy Pańskiej, ale i do świadomości, że nie do nas ona należy i nie do nas należą wypracowane owoce. Prośmy, byśmy przyjmowali współczesnych proroków serdecznie, a nie niszczyli ich, kiedy do nas przychodzą i przekazują nam wymagania i oczekiwania Gospodarza Winnicy.
