Ewangelia św. Jana trzykrotnie przypomina, że Bóg daje nam pokarm. Tym pokarmem są: Słowo Boże, Eucharystia i wola Ojca. Dobry Pasterz nam je daje i prowadzi nas na pastwiska (por. J, 10, 9) do źródeł „Wody Żywej”. Diabeł za wszelką cenę chce z nas uczynić istoty słabe duchowo: mizerne, anemiczne, bezwolne, nie w pełni rozwinięte.

Drodzy Bracia i Siostry!
Obchody Wielkiego Postu w kontekście Roku Wiary stanowią dla nas cenną sposobność do medytowania nad relacją między wiarą a miłością – między wiarą w Boga, w Boga Jezusa Chrystusa, i miłością, która jest owocem działania Ducha Świętego i prowadzi nas drogą poświęcenia się Bogu i innym ludziom.

Wychowanie, jeśli nie jest wzorem i miłością, nie jest wychowaniem. (Johann H. Pestalozzi)

Człowiek Kościoła jako członek Ciała, niezależnie od pełnionej w nim funkcji, pozostaje wrażliwy na wszystko, co rani inne członki. Boli go wszystko to, co paraliżuje, obciąża i niszczy całe Ciało. Z jednej strony, nie mógłby zgodzić się na odłączenie od tego Ciała, a z drugiej, nie jest w stanie zdobyć się wobec niego na obojętność.

Podajemy propozycję ożywienia życia modlitewnego dla wszystkich pragnących wzrastać w przyjaźni z Bogiem. Zaczerpnęliśmy ją z książki Dobre i złe duchy w naszym życiu ks. Marka E. Thibodeaux SJ.