Czas pustyni - 21 II 2021

21 lut 2021
ks. Stanisław Groń SJ
 

1. Niedziela Wielkiego Postu;
Ewangelia według św. Marka 1, 12-15

Duch, który zstąpił na Jezusa w czasie chrztu w Jordanie, zaraz wyprowadził Go na pustynię, czyli na jakieś odludne miejsce modlitwy i próby. Również i my w okresie Wielkiego Postu mamy być gotowi, aby Duch Boży poprowadził nas na „pustynię”, by współpracować z Nim i trwać na modlitwie. Dla wielu z nas nie będzie to jakaś dzika kraina, lecz gwar i hałas aglomeracji miejskiej, i w takich warunkach powinniśmy znaleźć czas na wyciszenie i modlitwę. Wielki Post ma służyć oczyszczeniu, pokucie i duchowej odnowie. Mamy zaufać Panu, bo czas ten i miejsce będą szczególnym darem łaski dla wspólnoty Kościoła i dla nas. Powinniśmy mieć uszy otwarte do słuchania i serca gotowe na podjęcie działania według udzielonej nam łaski. Mamy oddalić swoją pychę, wyrażającą się w przekonaniu, że to tylko nasze starania wokół danej sprawy, osób czy sytuacji zapewnią pomyślność, łaskę i ustrzegą przed złem. Wszystko mamy powierzyć Bogu, tj. rozliczne sprawy nasze, bliźnich i także nasze niepokoje, troski i obawy.

Nasza „pustynia” w Wielkim Poście zapewne nie będzie dla nas tylko miejscem wyciszenia i spokoju, w którym Bóg będzie przemawiał, ale będzie to miejsce i czas pokus, bo w tym odosobnieniu działać będzie nie tylko Bóg, który oczyszcza, ale także duch zły. Szatan - jak Jezusowi - i nam, Jego uczniom, nie oszczędzi kuszenia, ale my nie jesteśmy skazani na przegraną i na uleganie złu. Wykorzystajmy ten święty czas jako swoistą pustynię, na którą wyprowadza nas Bóg, by nas oczyścić i uświęcić. Niech będzie to czas uważnego słuchania, co Bóg chce nam powiedzieć i jak nas pragnie poprowadzić w życiu.

Miejsce pustynne dla Jezusa według palestyńskiej tradycji monastycznej było górą Dżabel Quruntul, znajdującą się 4 km powyżej Jerycha. Liczba czterdzieści to klasyczny biblijny okres przygotowania ludzi na przyjęcie Bożej misji, a także czas próby. Tyle też trwał okres pobytu Mojżesza na górze Synaj (Wj 34, 28) i pobyt Izraela na pustyni (Pwt 2, 7; 8, 2) i tyle też liczyła dni i nocy droga Eliasza do Bożej góry Horeb (1 Krl 19, 8).

Kusić – znaczy pobudzać do grzechu i wystawiać na próbę (Hi 1, 6nn; Hbr 2, 18; 4, 15). Święty Marek nie mówi w swej Ewangelii o trzech pokusach przytoczonych przez Mateusza i Łukasza i on nie wspomina też o poście Jezusa. Szatan po hebrajsku znaczy: ha-sathan, co tłumaczy się przeciwnik. Litery hebrajskie wchodzące w skład tego określenia odpowiadają liczbie 364. A więc szatan kusi człowieka każdego dnia, za wyjątkiem dnia ekspiacji - Jom Kippur. Po grecku szatan to: diábolos, czyli ten, który dzieli, odrywa i oddziela od Boga. Jest nim duch zły, kusiciel, oskarżyciel i oszczerca, który sprowadza człowieka do upadku. On zawsze przeciwstawia się Bogu. W semickiej kulturze nazwany jest też: Belzebubem (Mk 3, 22). Takie imię nosił wódz demonów, co znaczy: pan gnoju i much. Pismo Święte nazywało go też Belialem, czyli tym, który nic nie znaczy (2 Kor 6, 15).

Jezus na pustyni żył we wspólnocie z dzikimi zwierzętami, a aniołowie usługiwali Mu, a to oznacza opiekę Bożą (Ps 91, 11-13). Pustynia, na której przebywał Jezus, stała się Nowym Rajem, a On – Nowym Adamem. Czy potrafimy przewidywać i rozpoznawać podstępne ataki kusiciela i czy umiemy oddać się w przemożną opiekę aniołów, służących Jezusowi i nam? Niech Jezus i Jego łaska pomogą nam codziennie pokonywać wszelkie pokusy!

 

Przeczytaj także

ks. Tadeusz Hajduk SJ
ks. Stanisław Biel SJ
Katarzyna Łysoń
ks. Bogdan Długosz SJ
ks. Robert Więcek SJ
Arleta Pabian, Dominika Oliwa-Żuk

Warto odwiedzić