Św. Piotr Kanizy (1521-1592)

Holender, znakomity teolog i kaznodzieja noszący tytuł doktora Kościoła. Nazwany „Apostołem Niemiec”. Pozostawił po sobie cenną spuściznę teologiczną i Katechizm. W Dylindze dostrzegł rysy świętego w młodziutkim Stanisławie Kostce.

 

Św. Roch Gonzalez de Santa Cruz (ok. 1568-1628)

Paragwajczyk, który pracował z Indianami nad brzegami rzeki Parany, a potem na terenie dzisiejszego Urugwaju i Panamy. Należał do misjonarzy jezuickich w Ameryce Południowej, dając podwaliny pod dzieło cywilizacyjne tzw. redukcji paragwajskich.

 

Św. Jan de Castillo (ok. 1590-1628)

Hiszpan, który został wysłany na misje paragwajskie i tam bestialsko zamordowany przez bandę zaślepionych wojowników miejscowego czarownika, przypisującego sobie władzę boską. Należy do męczenników z Rio della Plata.

 

Św. Jan de Brébeuf (1593-1649)

Francuz pracujący w Kanadzie wśród Huronów. Tubylcy nadali mu przydomek „Echon”(człowiek silny). Napisał katechizm w języku hurońskim. Irokezi, którzy dokonali rzezi Huronów, postrzelili go z arkebuza, dobili tomahawkiem i wyjęli mu serce.

 

Św. Jan Ogilvie (ok. 1597-1615)

Szkot, który pracował w Edynburgu, Glasgow i w Renfrewshire. Był ofiarą prześladowań antykatolickich. Zadenuncjowany został poddany okrutnym torturom. Zginał przez powieszenie. Uściskał serdecznie kata, pocałował szubienicę, a różaniec cisnął w tłum.

 

Bł. Bernard Franciszek de Hoyos (1711-1735)

Hiszpan. Apostoł kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa. Zabiegał o ustanowienie tej uroczystości w piątek po oktawie Bożego Ciała. Dzięki niemu Valladolid stało się hiszpańskim ośrodkiem podobnym do Paray-le-Monial.

 

Św. Józef Pignatelli (1737-1811)

Hiszpan, urodził się w Saragossie w neapolitańskiej rodzinie książąt na Monteleone. W czasie kasaty jezuitów spędził na wygnaniu czterdzieści lat i miał nadzieję na przywrócenie zakonu. Wprowadził zakon na Sardynię, ale nie doczekał oficjalnego przywrócenia jezuitów na całym świecie.

 

Bł. Franciszek Gárate (1857-1929)

Hiszpan. Był bratem zakonnym. Na uniwersytecie w Deusto-Bilbao spełniał funkcję furtiana. Budował wszystkich cierpliwością, łagodnością i pogodą ducha. Nazwano go Frater Urbanitas. Był wiernym naśladowcą św. brata Alfonsa Rodrigueza.

 

Św. Leon Mangin (1857-1900)

Francuz wysłany jako misjonarz do Chin. Podczas prześladowania chrześcijan został zabity wraz z wiernymi i spalony w kościele. Szczątki pozostały na miejscu męczeństwa do 1901 r., kiedy zostały zebrane i pochowane w nowym kościele zbudowanym w tym samym miejscu.

 

Bł. Rupert Mayer (1876-1945)

Niemiec, był główną postacią katolickiego ruchu oporu w okresie III Rzeszy. Prowadził misje ludowe w Nadrenii, Westfalii i Bawarii. Ten odważny kaznodzieja w czasach brutalnego totalitaryzmu wprowadził duszpasterstwo na dworcu centralnym w Monachium i Mszę św. dla podróżnych.

 

Św. Michał Augustyn Pro (1891-1927)

Meksykańczyk, który z wielkim poświęceniem ewangelizował potajemnie, pośród antyreligijnych zarządzeń dyktatora Callasa. Bez procesu został skazany na rozstrzelanie. Z rozkrzyżowanymi ramionami stanął naprzeciw plutonu egzekucyjnego i zawołał: Niech żyje Chrystus Król!

 

Św. Albert Hurtado Cruchaga (1901-1952)

Chilijczyk, który zapoczątkował ruch społeczny „Ognisko Chrystusa”, zajmujący się budową domów dla osób ubogich i bezdomnych. W 1947 r. założył chrześcijańskie związki zawodowe. Nazywany jest „Apostołem Chile”.