Św. Łukasz Ewangelista, piewca miłosierdzia Bożego

14 paź 2019
ks. Stanisław Groń SJ
 

Wejdź z uspokojonym sercem i myślami w modlitwę. Proś, aby Duch Święty wprowadził cię w głębię tajemnicy Słowa Bożego, w świat Bożej Miłości i umocnił w tobie wiarę w Tego, którego czyny Łukasz tak pięknie opisuje.

Natchniony Duchem, z miłością i wiedzą
Objawiasz światu naukę Chrystusa
I miłosierdzie Dobrego Pasterza
W przedziwnych dziełach.
Z przezorną troską spisałeś nam dzieje
i uczniów Pana chwalebne uczynki,
A także sprawy młodego Kościoła,
Co w przyszłość wiodą.
O towarzyszu i świadku naoczny
Wielkości Pawła i jej naśladowco,
Dopomóż serce rozpalić miłością
Chrystusa Pana.

Z hymnu brewiarzowego

***

Ewangelia i jej autor

Łukasz wśród autorów Nowego Testamentu był jedynym, nie- Żydem. Z zawodu był lekarzem. Napisał Ewangelię dla Teofila, urzędnika rzymskiego, ale także i dla ciebie. Uczynił to z tym zamysłem, aby przybliżyć serce czytelnika do Serca Jezusa. Kiedy wgłębiasz się w słowa jego Ewangelii, powinien ożyć w tobie obraz Jezusa miłosiernego, łaskawego i opiekuńczego. Łukasz był zaufanym towarzyszem podróży św. Pawła, doświadczył trudu apostolskiej pracy; z powodu głoszenia Ewangelii przebywał nawet w więzieniu. Nasz Pan jest przedstawiony na kartach jego pism jako „Mistrz”. Łukasz pozostawił nam opowiadania o dzieciństwie Jezusa i niejeden wspaniały obraz z życia Jego Matki. Opowiadanie Łukasza o Jezusie nie kończy się na Zmartwychwstaniu, lecz ma dalszy ciąg w Dziejach Apostolskich. Opowiada w nich o rozprzestrzenianiu się chrześcijaństwa na cały ówczesny świat. Orędzie Chrystusa, spisane przez niego, skierowane jest do ludzi wszystkich krajów i wszystkich czasów.

Ewangelia niewiast, ubogich i grzeszników

Dużo miejsca na kartach swojej Ewangelii poświęcił św. Łukasz kobietom, ukazując je jako uprzywilejowane uczestniczki zbawczych wydarzeń. Z zapisanych przez niego stron dowiadujemy się o Elżbiecie, Annie, wdowie z Nain, o kobiecie namaszczającej stopy Jezusa w domu faryzeusza Szymona, o gościnności Marty i Marii. Nie pomija też ten Ewangelista troski Jezusa o cudzoziemców, tak pogardzanych w judaizmie. Szczególną uwagę zwrócił na modlitwę Jezusa we wszystkich ważnych chwilach Jego życia. Tylko on wspomina o obietnicy modlitwy Jezusa za Piotra w godzinie jego próby. Przytacza przypowieści o przyjacielu przychodzącym o północy i o niesprawiedliwym sędzi, aby zachęcić do wytrwałej modlitwy. Uwielbienie Boga osiąga swój kulminacyjny punkt w trzech wspaniałych hymnach, podanych przez Łukasza, które Kościół nadal wyśpiewuje. Są to: Magnificat – hymn Maryi, Benedictus – hymn Zachariasza i Nunc dimittis – hymn Symeona.

Ewangelia Łukasza nazwana jest Ewangelią ubogich. Ukazuje czułość Jezusa wobec pokornych i biednych. Kreśli on portret Mistrza łaskawego wobec nich, a zarazem surowego wobec bogaczy i zatwardziałych w uporze faryzeuszy. On jedyny przytacza przypowieść o bogaczu i o Łazarzu. Szczęśliwi w jego Ewangelii są ubodzy i dla nich przeznaczona jest Dobra Nowina – oni zasiądą w chwale w Królestwie Jezusa. Łukasz jest bardzo dokładny, gdy idzie o warunki stawiane uczniom Chrystusa; tylko on doda, że ci, którzy chcą iść za Nim, muszą mieć w nienawiści także swoją żonę i własne życie. W sposób szczególny kładzie nacisk na dobroć Boga wobec grzeszników, opisując sceny odpuszczania im grzechów – Jezus jest przyjacielem celników i grzeszników. Tylko on wspomina o Zacheuszu i o nawróconym złoczyńcy (23,43). By człowiek nie pozostał z dala od Boga, św. Łukasz przytacza wspaniały opis przypowieści o miłującym ojcu i marnotrawnym synu (15,11-32). Jest to zatem Ewangelia dla wszystkich ludzi.

W tej modlitwie zadaj sobie pytanie: Na ile znasz tę księgę, którą Łukasz napisał także i dla ciebie? Czy znasz Dzieje Apostolskie i czy zachęcają cię one do modlitwy za Kościół? Ten Ewangelista pragnie pomóc ci w poznaniu i w rozwiązaniu twych życiowych problemów. Podziękuj mu więc za jego słowa. Duchowa sylwetka św. Łukasza została ukształtowana przez osobę Jezusa i on świadczy o tym całym swym życiem. Zadbaj o to, abyś i ty opowiadał swoim życiem o Jezusie. Ucałuj Łukaszową Ewangelię i zakończ modlitwę takimi słowami: Nie wstydzę się Ewangelii, ona bowiem jest mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego (…). W niej bowiem objawia się sprawiedliwość Boga, która od wiary wychodzi i ku wierze prowadzi (Rz 1,16-17).

 

Przeczytaj także

ks. Dariusz Wiśniewski SJ
ks. Tadeusz Hajduk SJ
ks. Bogdan Długosz SJ
ks. Stanisław Groń SJ
ks. Bogdan Długosz SJ
ks. Bogdan Długosz SJ
ks. Stanisław Łucarz SJ
papież Franciszek
ks. Marek Wójtowicz SJ

Warto odwiedzić