W uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata 23 listopada 2025 r. w naszej wspólnocie Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy – Apostolstwie Modlitwy przy kościele Świętej Trójcy w Radomiu uroczyście obchodziliśmy Jubileusz 45-lecia wznowienia naszej działalności.

Od 1890 r., gdy papież oddał Apostolstwo Modlitwy pod opiekę Jezuitom, było czymś naturalnym, że przy każdym domu zakonnym lub parafii prowadzonej przez ojców Jezuitów działało Apostolstwo Modlitwy, ukierunkowane na kult i wynagradzanie Najświętszemu Sercu Jezusa za grzechy własne i świata. I tak samo było w 1947 r., gdy Jezuici przybyli do Radomia i opieką duszpasterską otoczyli kościół Świętej Trójcy.

Niestety był to czas, gdy po zakończeniu II wojny światowej władzę w Polsce przejęli komuniści, którzy w swoich założeniach ideowych jako jeden z celów realizują walkę z Bogiem, niszczą wiarę i Kościół. Były to lata perfidnej i często okrutnej walki, a gdy na początku października 1947 r. władze komunistyczne wprowadziły nakaz rejestracji wszystkich stowarzyszeń religijnych oraz przekazania list członków, Episkopat Polski, aby uchronić wiernych przed represjami, zawiesił w Kościele polskim formalną działalność wspólnot, grup i stowarzyszeń; nie przekazano list i nie występowano o rejestrację stowarzyszeń. Odbywały się tyko ogólnodostępne nabożeństwa i Msze św. w kościołach. Apostolstwo Modlitwy działało tylko w formie prywatnego praktykowania pierwszych piątków miesiąca. Nie było żadnych spotkań formacyjnych, wyjazdów itp. Niektórzy uważali, że było to zaniedbaniem duszpasterskim i dlatego Apostolstwo Modlitwy zamarło całkowicie. A z drugiej strony, z własnego doświadczenia wiemy, że dopiero w latach 70. ubiegłego wieku z wielkim trudem, często nękani przez Służbę Bezpieczeństwa różnymi karami i mandatami, niektórzy księża i ludzie Kościoła organizowali jakieś wakacje, Oazy, wyjazdy, pielgrzymki itp.

W latach, które nastąpiły po roku 1947, poszczególni wierni wstępowali w szeregi Apostolstwa Modlitwy, przyjmowali i wypełniali zobowiązania, ale tylko w formie prywatnej. Wielu z nas przecież znało objawienia Serca Jezusa i wypełniło „Dziewięć pierwszych piątków miesiąca”, mimo, że nie słyszeliśmy o Apostolstwie Modlitwy. Mamy w naszych zbiorach kronikarskich kopię relikwii rodzinnej; „Pamiątkowy obrazek wstąpienia do Apostolstwa Modlitwy” z czerwca 1948 r., a w pierwsze piątki i niedziele miesiąca w kościołach odbywały się stosowne Msze św. i nabożeństwa bez tworzenia nawet najmniejszych pozorów organizacji, bez „spisów oddających się Sercu Jezusowemu” czy „spisu członków”, bez spotkań formacyjno-wspólnotowych, i bez jakichkolwiek wyjazdów integracyjnych.

W Radomiu nadszedł rok 1976, a za kilka lat w roku 1980, od Wybrzeża przez całą Polskę dokonało się odrodzenie. W takim duchu o. Tadeusz Andersohn SJ wraz z ówczesnym superiorem o. Longinem Szymczukiewiczem SJ zdecydowali się na wznowienie oficjalnej działalności Apostolstwa Modlitwy. Zaproszono jezuickich misjonarzy i przybyli: o. Zbigniew Frączkowski i o. Jan Szamburski, aby poprowadzić Misje Serca Jezusa, które w Kronice są zatytułowane: Wielka Misja Bożego Serca.

Misje odbyły się w dniach od 12 do 19 października 1980 r., a 18 października, uroczyście wznowiono oficjalną działalność Apostolstwa Modlitwy przy kościele Świętej Trójcy w Radomiu, tworząc struktury formacyjno-duchowe. Zapisało się wtedy ponad 300 osób, co pokazuje, jak wielkim było pragnienie w sercach wiernych, aby działać coś więcej z i dla Serca Jezusa. Efekt zadziwił wszystkich i zadziwia do dnia dzisiejszego. Niestety podjęta próba utworzenia grupy młodzieżowej nie przyniosła owoców. I tak pięknie, jak tylko potrafimy działamy od 45 lat. W szczytowym roku 1985 do naszej wspólnoty należało 459 osób. Chociaż były także lata słabsze, gdy należało ok. 250 osób. Obecnie za 543 zmarłych członków naszej wspólnoty modlimy się z imienia i nazwiska przez cały listopad w corocznych Wypominkach. Każdego miesiąca wspominamy w modlitwie zmarłych z ostatnich 10 lat. Dzisiaj mamy 308 członków. A podczas uroczystego obchodu Jubileuszu w ostatnią Niedzielę Chrystusa Króla Wszechświata przystąpiło do naszej wspólnoty 7 nowych osób.

W uroczystych obchodach zaszczycił nas obecnością Ojciec Prowincjał Zbigniew Leczkowski SJ, o. Robert Więcek SJ, Dyrektor Krajowy Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy - Apostolstwa Modlitwy z Krakowa, o. Krzysztof Fijałkowski SJ, wieloletni Dyrektor duchowny naszej wspólnoty, o. Piotr Twardecki SJ z Gdyni, który przeprowadził rekolekcje przygotowujące nas do owocnego przeżycia obchodzonego jubileuszu, byśmy Przybliżyli się do Serca Jezusa. W jubileuszu wzięli udział także ojcowie duszpasterzujący w Radomiu, z o. Leszkiem Pestką SJ, naszym obecnym opiekunem - czyli Dyrektorem duchownym, oraz ks. Gabriel Marciniak, Proboszcz Parafii pw. Matki Bożej Bolesnej w Radomiu, na Obozisku.

Przy okazji Jubileuszu doświadczyliśmy ogromnej sympatii i wsparcia ze strony Przyjaciół i Sympatyków: rozpoczynając od Pań, które pomogły w dekoracji kościoła; następnie od Zespołu „Gaudeamus”, który muzycznie uświetnił naszą uroczystość; ze strony Pana drukarza, który za „Bóg zapłać” wydrukował dla każdego z uczestników przepiękną pamiątkę z Błogosławieństwem Papieża Leona XIV; od o. Edwarda, który w Rzymie z wielkim poświęceniem pomagał w uzyskaniu tego Błogosławieństwa; od Pana Henryka, za obsługę internetową, reklamę i plakaty zapowiadające Jubileusz; wspaniałemu Pocztowi sztandarowemu zawsze biorącemu udział w różnych uroczystościach. Wielka uroczystość, ogrom przygotowań, wielkie zaangażowanie wielu naszych Braci i Sióstr. Wielka wdzięczność Bogu za miniony czas, wydarzenia, za wspaniałe owoce duchowe, wdzięczność za piękne życie tak wielu Braci i Sióstr, którzy przez lata tworzyli to Boże dzieło. Wdzięczność za Panie Prezeski i Zarządy, za obecną Dyrektorkę świecką - Panią Bożenę Popis. Wielkie Boże dzieło dokonujące się w minionych latach i obecnie. I ufne spojrzenie w przyszłość razem z Sercem Pana Jezusa.